Dag 3, diamantenroute

Dag 3, de diamantenroute

Na een flink ontbijt, vraagt de eigenaar of we de mijn hebben gezien. Helaas niet, antwoorden we. Hij vindt dat we hem absoluut moeten zien, en als we klaar zijn met eten, belt hij de eigenaar en krijgen we toch nog een rondleiding.
De eigenaar van de mijn is een... Tja... Aparteling... Hij mompelt wat in het Zuid-Afrikaans over diefstal als hij zijn fiets op slot zet.

Hij loopt voor ons uit en blijft Zuid-Afrikaans praten, binnensmonds, dus we vangen alleen wat steekwoorden op. De mijn is indrukwekkend groot. Helaas is het niet mogelijk om goede foto's te maken, omdat we in een draadkooi staan. We lopen terug en de man laat nog wat oude voorwerpen zien, en laat ons alleen met de vraag of we zo het gastenboek nog willen komen tekenen. Na een paar minuten gaan we de receptie binnen om te tekenen, en hij maakte rare bewegingen. Als of hij een tik had aan zijn arm oid. Ik schrijf onze namen, en zijn bewegingen worden sneller. Ik kijk naar hem, en hij kijkt terug, niet in mijn ogen. Ik vermoed opeens dat hij wel degelijk 'jeuk' heeft. Ik durf niet naar Eduard te kijken, omdat als hij hetzelfde vermoed, ik heel erg hard ga lachen.
Als we naar buiten lopen, en de meneer met zijn 'jeuk'.achterlaten, bevestigd Eduard dat hij hetzelfde dacht. Ghehe, mafkees.
Goed.... De man heeft een goed begin van de maandag zullen we maar zeggen. Toch aardig dat hij een rondleiding gaf.

We gaan richting Koffiefontein, maar onderweg gaan we eerst naar Kalkfontein. Niet heel bijzonder, maar we komen toch op een mooie picknickplaats aan het water en we blijven daar even hangen.

In Koffiefontein komen we bij de mijn aan die nog, blijkt daar, volledig in werking is. Een medewerker verteld ons dat we een rondleiding kunnen krijgen, maar dat deze dan pas 28 tot 36 uur later kan plaats vinden. Wel is er een uitzichtspunt waar we heen kunnen. We besluiten daar te gaan kijken, maar het is er niet veel anders dan in Jagersfontein.

Kimberley is onze volgende bestemming. We rijden een behoorlijk grote stad in, en we besluiten naar The Big Hole te gaan. We krijgen daar eerst een film te zien op een misselijkmakend groot scherm (of de stoelen stonden te dichtbij), en daarna kregen we de mijn te zien. Deze was prachtig! Er stond water in de mijn. Groen/turkoise van kleur en dat steekt prachtig af bij de zwarte muren.

We gaan met de lift naar beneden, en komen in een nagebouwde mijn, en we krijgen een goede indruk van hoe het geweest moet zijn. Uiteraard mogen we nog wat diamanten bewonderen.. Er ligt een aardig vermogen.... Het is best toeristisch, maar het was wel heel leuk om te zien en te doen.

Inmiddels zitten we in The Greatbatch. Mooie kamer met twee tweepersoons bedden. Dus we kunnen ruzie maken, of iets met heel veel knoflook eten. Hmm, over eten gesproken.. Dat gaan we zo maar eens doen.