Dag 2

Dag 2

Na een echt Zuid Afrikaans ontbijt (gebakken eieren, bacon en worstjes), verlaten we de gastvrijheid (en de internetvebinding) van Bloemstasia. Het is prachtig weer en we zijn goed bijgeslapen.

Allereerst gaan we naar Gariepdam, ruim 200 kilometer verderop. Onderweg zijn ze met wegwerzaamheden bezig. Ze zijn een nieuwe weg aan het maken naast de huidige, 1-baanssnelweg. Er staat (bijna altijd) een mevrouw met een rode vlag verwoed te zwaaien, om te waarschuwen dat ze met de weg bezig zijn. Daardoor lopen we wel wat vertraging op, maar dat geeft niet. Het is leuk om te zien hoe ze in Zuid Afrika een nieuwe weg maken. Men stort fijn puin, maakt dat glad, men stort zakken cement, maakt dat glad, men stort een heel dun laagje asfalt, maakt dat glad, en voilà, een nieuwe weg. Om te voorkomen dat je er te vroeg overheen rijdt, leggen ze er stukken vangrail en stenen op. Al met al hoeven we maar 3D te stoppen. Duurt 5 minuutjes per stop.

Als we aankomen vlak bij Gariepdam, komen we een park tegen waar we met de auto in mogen. Gardiep National Reserve. Het is er prachtig. Uitgestrekte vlaktes met de bergen tegen de horizon. De lucht is strak blauw en de temperatuur is heerlijk. We besluiten naar het uikykpunt te rijden via een onverhard pad, en we komen er al snel achter dat deze auto erg laag is en niet veel kan hebben. Zonder verdere kleerscheuren bereiken we de uitkijkpost. Het uitzicht is schitterend. Na wat foto's, vervolgen we onze weg en we komen onderweg diverse impala's, kudu's, steenbokjes en zebrapaarden tegen. Prachtig. Na anderhalfuur is het rondje klaar en gaan we verder naar Gariepdam.

Helaas is de waterstand te laag, dus is de dam niet in werking. Ondanks dat, is het een imposant bouwwerk. We parkeren de auto en wandelen over de dam en kunnen de andere kant zien, waar helemaal onderaan, een grote ronde uitvoer, onder de waterdruk van de andere kant, water uitspuugt. Het gaat met zoveel kracht en dat ene pijpje maakt al zoveel herrie, dat we ons niet kunnen voorstellen hoe het zou klinken als de volledige dam inwerking zou zijn. Ook vanaf de dam is het uitzicht erg mooi.

We vervolgen onze weg naar Jagersfontein en het is inmiddels na het middaguur. Volgens navigatie zouden we daar om 20u pas aankomen, maar gelukkig blijkt er een weg verhard te zijn, en dat is onlangs gebeurd. Om vier uur rijden we het mijnstadje binnen, en zoals ons al was verteld, is het een verlaten stadje. Huizen staan leeg, ingegooide ramen, bij een huisje is er brand geweest en, op de hoofdweg na, zijn de wegen onverhard. Er zijn wel winkels, maar alles is gesloten. Bijna geen mens te zien, alleen wat kinderen die op de weg zitten... We komen langs de hoofdweg een guesthouse tegen, en we wagen het erop. Het grote huis, Diggers Guesthouse, ziet er verlaten uit, maar een bordje verteld ons dat als we een slaapplaats zoeken, we moeten bellen. Een man verteld dat hij er aan komt.
Na een minuut of vijf komt er een hele blije hond aangestuiterd en hij begroet ons alsof we oude bekenden zijn. En daar komt de eigenaar.
Hij laat ons aan de achterkant van het huis onze kamer zien, en het is een prachtige kamer met een houten vloer en een plafond van ruim 3 meter hoog. We besluiten de kamer te nemen en vragen of hij een tip heeft om vanavond te eten. Hij fronst zijn voorhoofd, krabbelt aan zij achterhoofd en vraagt wat we willen eten. Het maakt ons niet uit. Hij licht op en vraagt of we pasta lusten. Prima. Hij zegt dat hij pasta zal maken met beef and cheese. Oké.... Denk ik...

De eigenaar tipt ons om de mijn te gaan bekijken. Het is nog geen 50 meter van zijn huis. Helaas is de mijn al gesloten, een uur te vroeg. Balen. We gaan terg naar onze kamer en hebben inmiddels honger, omdat we niet hebben geluncht. We eten vrij vroeg daarom. Het eten was warm, vulde goed en het kwam uit een goed hart. En dat was genoeg voor ons.

Inmiddels is dag drie aangebroken en vandaag gaan we naar Koffiefontein, Jacobsdal en Kimberley.

Eerst maar eens kijken hoe het ontbijt is hier....